In mijn vorige blog beschreef ik een doorsnee week in Hsinchu. Daar is in principe weinig aan veranderd. Het voetbal wordt nu echter vaak vervangen door Dragon Boat training. Met een groep internationale studenten doen we mee aan de Dragon Boat race tijdens het gelijknamige jaarlijkse festival. (Meer info hier: http://en.wikipedia.org/wiki/Duanwu_Festival ) Het idee is om met 18 man zo snel mogelijk 500 meter te roeien. Om te winnen moet echter ook de vlag worden veroverd. Als je snel bent, maar je pakt de vlag niet, heb je verloren! De komende twee maanden gaan we hard trainen en hopelijk zijn we dan het beste buitenlandse team van Hsinchu. Wordt vervolgd...
Een van mijn doelen was meer zien van Taiwan en niet alleen rondhangen in Hsinchu. Daar is in de afgelopen maand aan gewerkt. Alhoewel de onderdelen cultuur en natuur nog iets meer aandacht moeten krijgen. Ik heb vooral citytrips gemaakt, zoals naar Taichung, de derde stad van het land. Het kost met de bus maar 2 uur en 4 euro om daarheen te gaan. Er is dus geen geldige reden om achter je pc te blijven hangen als je tijd over hebt. Ook een ritje naar Taipei kost maar 3 euro. De hoofdstad wordt dus ook regelematig bezocht. Ondere andere voor het Holi festival. Dit is een feest dat in India wordt gevierd en ook door de grote Indiase gemeenschap in Taiwan. De foto's en video's beloofden een kleurlijk spektakel, en dat werd het ook. Op het begin leek het met linten afgezette park nog niet op een terrein waar mensen zouden losgaan op Indiase muziek en met kleuren zouden gaan strooien, maar na de lunch en wat optredens werd niemand teleurgesteld. Het werd een groot feest met mensen van over de hele wereld. Iedereen wenste elkaar 'Happy Holi' en smeerde wat kleur op de ander. Na verloop van tijd was de kleurstof op en werd er gedanst op Indiase muziek. Een mooie nieuwe ervaring!
Een andere mooie ervaring was mijn spring break (een korte vakantie in april) in Kenting. Het meest zuidelijke puntje van Taiwan. Het klimaat is daar tropisch in plaats van subtropisch. De basis voor een mooie vakantie. Met de vertrouwde groep internationale studenten, een aantal Zweden, Fransen en een verdwaalde Duitser, brachten we daar 3 dagen kamperend door. De eerste dag maakten we een scootertour door de omgeving. Ik had nog nooit van mijn leven scootergereden, maar het ging me goed af. Het is een kwestie van gewoon doen. Op verschillend locaties bekeken we het mooie uitzicht, gingen we snorkelen of bezochten we een eeuwig brandend vuur waar de doorsnee toerist een broodje op kon bakken. De rest van de vakantie was vooral op het strand liggen en gezelligheid, maar daar heb ik totaal geen moeite mee!
Nu over naar de categorie: opvallende dingen in Taiwan. Een opvallend fenomeen, waar ik nog geen woord over heb gesproken, zijn de zwerfhonden op de campus. Zowel op de Chiao Tung als de Tsing Hua universiteit lopen hele roedels die zich voeden met wat ze vinden in de afvalbakken en genieten van de vele knuffels van de Taiwanese studenten. Het is voor mij een mysterie hoe dit zo is ontstaan en waarom het wordt geaccepteerd. Er hangen namelijk wel bordjes met 'niet voeren'. Dit hebben de honden echter niet nodig. De meeste lopen op hun gemak de 'dining halls' binnen en vinden zelf wat.
Opvallend feit twee: het gebruik van de straat en stoep. In Nederland zijn we gewend aan mensen met haast. Er zijn meer mensen met haast dan zonder. Als je op het trottoir loopt in Nederland en je hoort achter je driftige voetstappen, dan zet je snel een stap opzij om de bewuste persoon een vrije doorgang te verschaffen. In Taiwan kennen ze dit echter niet. Als ik met mijn grote Nederlandse passen snel dichterbij komt, wordt er geen stap opzij gezet maar met een sukkelgangetje rustig doorgelopen, wat mij noodzaakt om op inventieve wijze er voorbij te komen of me neer te leggen bij het feit dat 1 minuut op een mensenleven toch niet veel uitmaakt. Ook op een brede weg lopen de Taiwanezen het liefst in het midden, zoals op de Tsing Hua campus. Elke dag fiets ik via deze campus naar de NCTU. De heenweg is een beklimming waardoor het tempo nogal laag ligt. De terugweg is echter een fijne afdaling die uitmondt in een reuzenslalom. Het favoriete weggebruik van de Taiwanese student is namelijk met vijf vrienden in het midden lopen en de zijkanten vrijlaten. Dit levert af en toe dus een leuke uitdaging op. Misschien moet ik me maar aanpassen aan de Taiwanese maatschappij en onthaasten. Alhoewel dat op een racefiets lastig is met een Tour de France gevoel.
Het laatste opvallende feit dat me te binnen schiet is muziekkennis. In Nederland speel ik regelmatig piano, voornamelijk populaire muziek. Na twee maanden zonder witte en zwarte toetsen begon het toch echt te kriebelen. Dus besloot ik mijn buddy maar eens te bellen voor een pianosessie. Voor hem speelde ik de ene na de andere populaire tune, maar geen ervan leek bij hem iets te raken. De ultieme poging, vader Jacob, werd nog net herkend. Ook de andere Taiwanese studenten die de ruimte binnenkwamen, herkenden niks. Ik vroeg aan hen wat hun favoriete artiesten waren. Popsterren als Bach, Chopin en Liszt scoorden het hoogst bij deze snelle opiniepeiling. Ook werd er alleen met bladmuziek gespeeld en niet met akkoorden of bluesschema's. Mijn buddy is nu een nieuwe cursus begonnen. Introduction to Popular Music.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten