En zo is het half mei. De tijd blijft voorbij vliegen in Hsicnhu. Nog 5 weken en ik ben weer terug in het koude kikkerlandje. Vergeleken met Taiwan verdient Nederland deze reputatie. Met temperaturen van 28/30 graden, een hoge luchtvochtigheid en een sterke zon doet het broeikaseffect hier zijn naam eer aan. Elke dag ga ik met een korte broek en slippers richting de uni en dan nog voelt het plakkerig. Een Nederlandse zomer met een verkoelend briesje is dan zo erg nog niet! Ook al ontbreekt dit weer, Nederland kwam toch heel dichtbij een maand geleden.
Oranje boven in Taipei
De oranjekoorts uit Nederland bereikte via het internet ook Taiwan. Samen met Elien en Alexander, de andere Nederlanders die ik ken hier, vroeg ik me af of de troonswisseling niet ergens werd gevierd. Een simpele zoektocht leverde een mooi feestje in Taipei op. De Netherlands Trade & Investment Office verzorgde een diner en borrel ter ere van de troonswisseling met tv beelden vanuit Nederland. Het werd een mooie avond! In het 5 sterren Shangri La Far Eastern Hotel werden we ontvangen met een drankje, haring en een kaasplankje. Daarna volgde het diner/ buffet met veel Nederlands eten en een toost op de nieuwe koning. De oranje tompoes bij het dessert maakte de Nederlandse beleving compleet. Het koningslied werd gelukkig niet ingezet, maar het wilhelmus wel. Na de festiviteiten in het hotel verspreidde de gekke Nederlanders zich over de stad om de nationale dag goed verder te vieren.
 |
| Het Troonswisselings Diner |
Family Trip
Het meeste zie je van een land als je omgaat met de locals en niet alleen toeristje speelt. Nu woon ik al 3 maanden in Taiwan, maar toch beleef je de echte Taiwan experience pas als je 24 uur met een Taiwanese familie op pad gaat. Elien nodigde me uit om samen met Sofia, mijn andere huisgenootje, te logeren bij haar taalbuddy en een dag op pad te gaan. Met de high speed rail gingen we richting Taichung waar we werden opgepikt door Jamie, de taalbuddy, en haar zus en vader. Na een autorit van een klein uur werden we erg gastvrij ontvangen in een boven verwachting groot huis. Er werden ons allerlei gerechten voorgeschoteld en het ontbrak aan niks. Ondertussen probeerde we wat met de ouders te praten, die geen Engels konden spreken of verstaan. Als ons Chinees te kort schoot, hielpen de dochters gelukkig. Na het eten eindigde we de avond in de karaoke kamer waar alleen de meest cheesy westerse liedjes konden worden gezongen, maar dit verhoogt vaak alleen maar de pret.
We stonden vroeg op, want onze gastvrouw had een tour door Changhua county uitgestippeld. Als eerste reden we richting een fabriek waar de lokale specialiteit, ananascake, werd gemaakt. Daar kwam ik tot de schokkende ontdekking dat ananas niet aan een boom groeit, maar op de grond, aan een plant. Zo leer je nog eens wat! Vervolgens reden we richting een bekende 'Laternshop' waar op ambachtelijke wijze traditionele lantaarns werden gemaakt. De oude meester, die onder andere voor Lady Gaga een lantaarn had gemaakt, was met pensioen, maar zijn zoon heeft de zaak overgenomen. De kleine winkel heeft een grote reputatie en was eigenlijk een klein museum.
Vervolgens liepen we door het plaatsje wat drukbezocht werd op deze zaterdag. In de lokale Mazu tempel werd massaal wierook aangestoken op de vrije dag. In Taiwan zie je overal tempels en net als kerken zien ze er vaak ongeveer hetzelfde uit. (Ik heb ook een tempel naast mijn appartementencomplex. De ceremonies om 7 uur 's ochtends op zondag herriner ik me het best.) De winkelstraatjes waren ook vol. Zoals gebruikelijk kon je overal aan de straat eten kopen, je toekomst laten voorspellen of een nieuwe zonnebril aanschaffen.
Na het slenteren door de winkelstraatjes sprongen we weer in de auto richting de volgende locatie. Een oud rijstpakhuis waar tot mijn verbazing moderne kunst werd tentoongesteld. Het was een mooie overgang van het traditionele Taiwan naar het moderne Taiwan waar ook veel ruimte is voor moderne kunst en innovatie, in tegenstelling tot de klassieke conservatieve confuciaanse filosofie.
Buiten het rijstpakhuis/de expositiehal stond een klein huisje gemaakt van karton. Natuurlijk kon ik de verleiding niet weerstaan om hier even in te gaan zitten en dit kunstproject van binnen te bekijken. Sofia deelde dit verlangen.
Na de moderne kunst weer terug naar de traditionele cultuur. Elke regio in Taiwan heeft wel een lokaal groot Boeddha beeld. De Changhua county editie is een subtopper. Je hebt ze groter! De gebouwen en natuur rond de complexen is altijd erg mooi en rustgevend. Taiwanezen kunnen zo de drukke straten ontvluchten en tot rust komen.
We sloten de dag af bij een lokaal eettentje aan de straat. Op dat gebied is het leven in Taiwan wel erg makkelijk. Overal zijn eettentjes en restaurantjes waar je even gaat zitten, met een pen aankruist wat je wilt eten en na 10 minuten staat je tafel vol met een goed gevuld bord. De 'sweettea' krijg je er gratis bij en op het eind betaal je iets van 2/3 euro. Deze eetcultuur is zeker iets wat ik ga missen. Na het eten werden we afgezet bij het station en bedankten we onze 'hosts' voor een erg geslaagde dag. Een dikke 10 voor de gastvrijheid!
We stonden vroeg op, want onze gastvrouw had een tour door Changhua county uitgestippeld. Als eerste reden we richting een fabriek waar de lokale specialiteit, ananascake, werd gemaakt. Daar kwam ik tot de schokkende ontdekking dat ananas niet aan een boom groeit, maar op de grond, aan een plant. Zo leer je nog eens wat! Vervolgens reden we richting een bekende 'Laternshop' waar op ambachtelijke wijze traditionele lantaarns werden gemaakt. De oude meester, die onder andere voor Lady Gaga een lantaarn had gemaakt, was met pensioen, maar zijn zoon heeft de zaak overgenomen. De kleine winkel heeft een grote reputatie en was eigenlijk een klein museum.
Vervolgens liepen we door het plaatsje wat drukbezocht werd op deze zaterdag. In de lokale Mazu tempel werd massaal wierook aangestoken op de vrije dag. In Taiwan zie je overal tempels en net als kerken zien ze er vaak ongeveer hetzelfde uit. (Ik heb ook een tempel naast mijn appartementencomplex. De ceremonies om 7 uur 's ochtends op zondag herriner ik me het best.) De winkelstraatjes waren ook vol. Zoals gebruikelijk kon je overal aan de straat eten kopen, je toekomst laten voorspellen of een nieuwe zonnebril aanschaffen.
 |
| Een beetje valsspelen bij het werpen van een geluksdollar |
Na het slenteren door de winkelstraatjes sprongen we weer in de auto richting de volgende locatie. Een oud rijstpakhuis waar tot mijn verbazing moderne kunst werd tentoongesteld. Het was een mooie overgang van het traditionele Taiwan naar het moderne Taiwan waar ook veel ruimte is voor moderne kunst en innovatie, in tegenstelling tot de klassieke conservatieve confuciaanse filosofie.
Buiten het rijstpakhuis/de expositiehal stond een klein huisje gemaakt van karton. Natuurlijk kon ik de verleiding niet weerstaan om hier even in te gaan zitten en dit kunstproject van binnen te bekijken. Sofia deelde dit verlangen.
Na de moderne kunst weer terug naar de traditionele cultuur. Elke regio in Taiwan heeft wel een lokaal groot Boeddha beeld. De Changhua county editie is een subtopper. Je hebt ze groter! De gebouwen en natuur rond de complexen is altijd erg mooi en rustgevend. Taiwanezen kunnen zo de drukke straten ontvluchten en tot rust komen.
 |
| Een van de vele grote Boeddha beelden in Taiwan |
We sloten de dag af bij een lokaal eettentje aan de straat. Op dat gebied is het leven in Taiwan wel erg makkelijk. Overal zijn eettentjes en restaurantjes waar je even gaat zitten, met een pen aankruist wat je wilt eten en na 10 minuten staat je tafel vol met een goed gevuld bord. De 'sweettea' krijg je er gratis bij en op het eind betaal je iets van 2/3 euro. Deze eetcultuur is zeker iets wat ik ga missen. Na het eten werden we afgezet bij het station en bedankten we onze 'hosts' voor een erg geslaagde dag. Een dikke 10 voor de gastvrijheid!
Dragon Boat Update
In mijn vorige update vertelde ik over de Dragon Boat Race. De trainingen zijn in volle gang en ook hebben we voor het eerst echt in een boot getraind. Op een regenachtige en vroege zondagmorgen huurde we met het team een boot in Taipei en oefende we voor het eerst in het water datgene wat we normaal met floorballsticks en banken doen. Het was een mooie ervaring. Iedereen is nu extra gemotiveerd om op 12 juni de eerste prijs binnen te slepen.
 |
| Groepsfoto na de training! |
Fireflies
Bij mijn ouders thuis hebben we een boek waarin de 'ja, maar' mentaliteit wordt aangepakt. Een 'ja, en' spirit levert je vaak veel meer op. Zoiets schoot me ook te binnen vorige week. Wendy, een Taiwanese vriendin en half huisgenoot nodigde ons uit om vuurvliegjes 's avonds te spotten. In de auto was er echter nog maar plaats voor 2 personen. Dus besloten Elien en ik maar op de scooter te gaan samen met een zweedse vriend en franse vriendin. Terwijl de auto al om 10 uur vertrokken was, waren wij door omstandigheden pas om 11.30 uur klaar om te vertrekken, maar we zouden hoe dan ook gaan. Toen we klaar stonden, begon het te regenen, maar gewapend met een poncho konden we dit ook aan. De afstand was ongeveer 22 km, maar de weg wisten we niet helemaal zeker.
Na een speurtocht van 1,5 uur waren we eindelijk op een slingerend weggetje naar boven wat veelbelovend was. Inmiddels was de regen al gestopt. We kregen het idee dat we er bijna waren. Opeens kwam er een auto aan en daarin zaten onze vrienden die al op de weg terug waren. Ze vertelden ons wel dat we er bijna waren. Dus we reden verder. Uiteindelijk kwamen we uit bij iets wat leek op een punt waarvan je vuurvliegjes kon zien. Er was een pad naar beneden. Toen we dit volgende bleek het echter te leiden naar een toiletgebouw en we keerden lachend terug. Het begon weer te regenen en we schuilden onder een afdakje in de Taiwanese middle of nowhere. Na de regen reden we verder met onze scooters en zagen een andere pad naar beneden. We volgden dit op onze slippertjes en uiteindelijk zagen we daar onze eerste vuurvlieg! Gelukkig kwamen er nog 10 andere vuurvliegjes te voorschijn en ons doel was bereikt, al hoopte we op een ware zwerm. De weg terug werd ingezet met weer een traditionele Taiwanese regenbui en na tussenstop bij de lokale 7/11 waren we om 3 uur weer terug in Hsinchu. Het was stiekem wel een mooi avontuur.
Presentatie over Radboud
Een van de redenen waarom ik deze blog bijhoud is mijn rol als 'international ambassador'. Het doel hiervan is het contact tussen de universiteiten te versterken, ervoor te zorgen dat er meer buitenlandse studenten naar Nijmegen komen en ook vice versa. Ik had de international office van de NCTU al gemaild over het geven van een presentatie, maar er bleek een heus event te zijn waar elke buitenlandse universiteit zich kon voorstellen. Namens de Radboud Universiteit mocht ik dus een praatje houden.
Ik mocht het spits afbijten na de introductie van de directeur van de international office. De presentaties waren net na de pauze dus de halve zaal was met zijn lunch bezig en de andere helft aan het herkauwen. Zoals bij elke presentatie probeer ik iedereen erbij te betrekken door oogcontact te zoeken, maar ik vond maar 10 paar ogen. Na mijn presentatie was het tijd voor vragen, maar die blijven ook uit. Ik had dus gerekend op iets meer enthousiasme, maar ik had zelf wel een goed gevoel over mijn eigen optreden. Waarschijnlijk kwam het door de taal van mijn presentatie, het Engels, dat sommige studenten het moeilijk konden volgen of geen vragen durfden te stellen, want bij de presentaties na mij in het Chinees was er iets meer interesse. Ik heb hoe dan ook de Radboud Universiteit en Nederland even aan het licht gebracht!
 |
| Presentatie |
Volgende Blog
Dit was weer de blog van deze maand. Met nog maar 5 weken te gaan hoop ik in de laatste maand iets meer te vertellen over mijn tijd hier en algemene conclusies te trekken. Na 4 maanden in Taiwan heb ik hier denk ik wel een goed beeld van. Wordt vervolgd!
