Met een enorm vakantiegevoel begon ik me toch maar eens te verdiepen in de vakken die ik zou kunnen volgen. Mijn doel was om sowieso mijn Chinees te verbeteren, iets te leren over Taiwan en voor de rest vakken te kiezen die me interessant leken. Met die instelling begon ik te zoeken. Ik had gehoord dat de undergraduate vakken vooral een veredelde cursus Engels waren, dus ik richtte me op de graduate vakken. De spoeling was vrij dun. De NCTU is een technische universiteit en de Humanities & Social Science faculteit is niet al te groot. Uiteindelijk koos ik voor een seminar over Wu Zhuoliu, een taiwanese schrijver, de cursus 'Psychoanalysis and Semitotics' en 'History of American music'. Daarnaast helpt Elemantry Conversation II om mijn Chinees te verbeteren.
Op de maandag dat we de vakken konden kiezen, begonnen echter alle cursussen ook al. De algemene introductie voor internationale studenten was op donderdag, waardoor voor de meesten de eerste week nogal chaotisch was, maar ondertussen heeft iedereen zijn pakket wel rond en al een college bijgewoond. Ook ik heb bijna elk vak al gehad. 'History of American music' bleek echter iets anders dan ik verwachtte. Geen Blues, Rock and Roll en Pop, maar Amerikaanse muziek. Met drie taiwanezen, waaronder een pianiste en een componist, luisteren we naar klassieke Amerikaanse muziek en bespreken we dit. Gelukkig kon ik me wel redden met mijn piano achtergrond en algemene kennis en de Amerikaanse docent is een held.
De introductie op donderdag was totaal anders dan de introductie in Nijmegen. Geen kennismakingsspelletjes en feesten, maar een welkomstwoord en het invullen van formulieren. Het zakelijke gedeelte was dus geregeld, maar een groupspirit was er nog niet en dat is wel nodig natuurlijk. De Taiwanese studenten passen totaal niet binnen het plaatje van de Nederlandse student. Uitgaan heeft een slechte reputatie en op de campus kan je geen alcohol kopen en roken is verboden. Vanuit de uni werd niks geregeld, dus via facebook organiseerde ik een 'welcome party', het begin van een geslaagde avond. De avonden erna ging ik mee naar een afscheidsfeestje en een verjaardagsfeestje van mensen die ik niet kende, maar vanuit Nijmegen weet ik: iedereen is altijd welkom, one big family. Een goede manier om meer mensen te ontmoeten. Op het afscheidsfeestje ontmoette ik de Haitiaanse aanvoerder van het voetbalteam en zo stond ik zaterdag op het voetbalveld voor een wedstrijd met het schoolteam.
Meer naast het veld eigenlijk. 5 minuten voor tijd mocht ik echter opdraven. Mijn spel was niet top, maar ik was enthousiast om meer te spelen en te trainen. In Nijmegen heb ik een teamsport wel gemist, dus dit semester is een goed moment om dat in te halen. Maandag stond ik weer op het veld voor de training op z'n Taiwanees. Mijn conditie is niet meer wat het geweest is, maar als ik elke keer 15 keer een piramideloop doe, gaat dat goedkomen. Dinsdag was er alweer een wedstrijd en bij afwezigheid van de twee keepers mocht de lange Nederlander 85 minuten op doel staan. Het ging boven verwachting goed, misschien wel te goed, ik wil namelijk niet altijd op doel. Donderdag was er weer een training en zondag wacht de uitwedstrijd in Taipei. Ik heb er zin in.
Afgelopen Zondag was in Hsinchu het Latern festival. Een groot nationaal festival om het nieuwe jaar te vieren en waar heel veel taiwanezen op afkwamen. Er was volop eten, vuurwerk en show. Ik ging hierheen met Elien, twee fransen, een duitser en twee taiwanezen. Een mooie avond.
Ondertussen ben ik dus redelijk opgestart. Ik heb vakken, nieuwe vrienden uit alle windstreken en zit in het voetbalteam. De Taiwanese gewoonte om altijd buiten de deur te eten bevalt me wel en als ik dan met stokjes eet krijg ik geen vork meer aangeboden. Daarnaast heb ik een fiets waarmee ik snel naar de uni kan. Nu alles in Hsinchu geregeld is, is het volgende doel om meer van het land te zien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten